Thermische uitzetting, de algemene toename van het volume van een materiaal als de temperatuur ervan wordt verhoogd. Het wordt gewoonlijk uitgedrukt als een fractionele verandering in lengte of volume per eenheid temperatuursverandering; een lineaire uitzettingscoëfficiënt wordt meestal gebruikt om de uitzetting van een vaste stof te beschrijven, terwijl een volume-uitzettingscoëfficiënt nuttiger is voor een vloeistof of een gas. Indien een kristallijne vaste stof isometrisch is (overal dezelfde structurele configuratie heeft), zal de uitzetting uniform zijn in alle dimensies van het kristal. Als het niet isometrisch is, kunnen er verschillende uitzettingscoëfficiënten zijn voor verschillende kristallografische richtingen, en zal het kristal van vorm veranderen als de temperatuur verandert.
![](https://cdn.britannica.com/s:690x388,c:crop/22/107222-050-69DDB277/expansion.jpg)
Encyclopædia Britannica, Inc.
![](https://cdn.britannica.com/s:225x225/68/1568-004-932273EC/arrangement-ions-sodium-silicate-glass.jpg)
In een vaste stof of vloeistof is er een dynamisch evenwicht tussen de cohesiekrachten die de atomen of moleculen bij elkaar houden en de omstandigheden die ontstaan door de temperatuur; hogere temperaturen impliceren een grotere afstand tussen de atomen. Verschillende materialen hebben verschillende bindingskrachten en daardoor verschillende uitzettingscoëfficiënten.